Ao meu compañeiro Odilo

O día 5 de decembro, o noso compañeiro de Corporación, Odilo Masid, tivo o detalle de invitarnos a unha comida con motivo da súa xubilación empresarial, que non política.

O noso compañeiro, demostrou a súa capacidade de convocatoria ao reunir por primeira vez a tódolos Concelleiros do Partido Popular que compartiron con él Corporación Municipal dende o ano 1995.

Unha vez mais púxose de manifesto o bo facer e a calidade humana deste compañeiro que soubo gañar o cariño dos veciño, a amizade dos seus compañeiros e o respeto dos seus adversarios.

Está claro que, aínda que Odilo puxera punto e final á súa actividade laboral, Ourense terá aínda moitos anos de Concelleiro e exemplo político.

Amigos dos anos 60-70

Vivimos nun tempo no que parece que as cousas caducan antes que os iogures. Inventan novos aparatos tecnolóxicos tan depresa que, antes de que aprendamos a manexar un, xa está inventado outro mais sofisticado, con mais funcións e cun deseño innovador.

Perante tanta modernidade, ás veces un sinte a necesidade de botar unha ollada atrás, a aqueles anos nos que todo era sinxelo, a aquela época na que a última moda eran os pantalóns de campana e as melenas nos homes rachaban coa decencia recatada duns tempos nos que o mundo comezaba a berrar por un cambio.

Precisamente, a eses tempos permítenos viaxar unha asociación á que me gustaría facer mención no meu pequeno recuncho cibernético (unha contradicción que fagamos apoloxía do pasado dende os medios que nos brinda o presente, ¿non?).

O seu mérito é brindar a posibilidade de saborear a esencia dos anos 60 e 70 hoxe, no século XXI. Rememorar a súa música, a súa estética, é algo que fai que nós, os habitantes dos anos 2000, poidamos pechar os ollos e viaxar á nosa infancia, adolescencia, e xuventude, onde as nosas vidas trascurrían a golpe de "Let it be".

Paga a pena pararse uns minutos e coñecer o que se oferta aquí:
http://amigosdos60-70.blogspot.com/


Precisamente, este sábado tivo lugar unha xuntanza organizada por esta asociación, que consistiu nunha cea e nun posterior concerto duns imitadores dos Beatles que fixeron a mais de un emocionarse cos temas clásicos e tocados maxistralmente.

Sen dúbida, encontros así pagan a pena sempre.

A oficina do Festival de Cine de Ourense négalle información os PP

"O tenente de Alcalde non está localizable e non lles podo facilitar a información sen o seu permiso". Con estas palabras se escudou o persoal da oficina do Festival de Cine de Ourense para negarnos a min e á miña compañeira do grupo Municipal Mónica Mourelo, a información relativa aos patrocinadores e colaboradores dese festival, así como as aportacións económicas que farían.

Non se pode ser mais retorcido buscando a maneira de negarnos a información.

Xa recurrimos á Concellería de Cultura, á Tenencia de Alcaldía, ao Alcalde e ao Pleno da Corporación para que nos facilitasen a información.

O certo é que, contra o establecido na lexislación vixente, de que pasados 5 días sen contestación, o solicitante dunha información a ten concedida por silencio administrativo, o BNG segue ocultándolle ao Partido Popular, a relación de patrocinadores e colaboradores públicos e privados, así como a contía e natureza da súa aportación ao festival.

Está claro que se tanto se empeñan en que non saibamos, é que algo teñen que ocultar...

Gobernar a escuras

Nos dous últimos plenos, o ordinario de novembro, e o extraordinario promovido polo Partido Popular, os socios de Goberno de Ourense puxéronse dacordo por primeira vez no que vai de mandato.

Puxéronse dacordo en pechar as portas á luz de dúas comisións de investigación solicitadas polo Grupo Popular e reclamadas de maneira clamorosa polos cidadáns de Ourense.

PSOE e BNG queren botar terra a dous asuntos de máxima gravidade. O primeiro representa a perda de mais de 220.000€ para as arcas municipais, ao non sacar a concurso público as obras de remodelación da praza de Paz Nóvoa e da rúa Bedoya. Un procedemento a todas luces irregular, do que nin PSOE nin BNG queren dar explicacións, e tampouco queren que os cidadáns saiban as razóns polas que unhas obras que terían que estar programadas e organizadas conforme a un calendario, aparezan como urxentes, coma se esa praza e esa rúa viñeran de sufrir unha hecatombe.

O segundo no ten tampouco desperdicio. O negocio do século, cunha previsión de ingresos para unha empresa escollida a dedo de 6.000 millóns das antigas pesetas, arranca dun procedemento negociado no que o director de turismo, por arte de maxia, entrega un pliego técnico a tres empresas no que aparecen fotos da empresa que tiña previsto comercializar a publicidade dos paneis da oferta gañadora.

O cúmulo de despropósitos e irregularidades que arrancan dende ese pliego técnico é tan grande, que non é de extrañar que BNG e PSOE poñan tanto empeño en achantar, en agochar este turbio asunto e dicir que aquí non pasou nada.

E teñen razón. En Ourense non pasa nada. O bipartito mantense ao marxe do que lle reclama a cidade. Nin fai nin deixa facer. Iso si, vende fume nos medios coma se realmente estiveran traballando por nós.

Agora sabemos tamén que o fume da súa estratexia ten outro obxectivo: agochar os turbios manexos que fan que unha cidade perda 220.000€ nunha adxudicación, e unha empresa escollida a dedo chegue a gañar 6.000 millóns das antigas pesetas nun negocio sen contrapartidas para o Concello.

Benvidos ao meu ciberespazo

Nestes tempos que corren, eu, ao igual que tódolos políticos, somos conscientes de que a rede é unha canle de comunicación fundamental.

Por iso, hoxe quero iniciar un espazo nela para poder compartir aquela información que considero de interés para ti, sobre todo no que atinxe á miña cidade: Ourense.

Agardo que sexa do teu agrado e que poidamos disfrutar xuntos nesta nova andaina que se inicia.